Leven
Ludwig Mies van der Rohe werd op 27 maart 1886 in Aken geboren als Maria Ludwig Michael Mies, zoon van de steenhouwer Michael Mies en Amalie Rohe. Rond 1921 voegde hij ‘van der’ en de achternaam van zijn moeder toe aan zijn naam. De Duits-Amerikaanse architect en meubelontwerper was van 1930 tot de sluiting in oktober 1932 directeur van het Bauhaus in Dessau. In 1938 emigreerde hij naar de Verenigde Staten, waar hij directeur werd van de architectuurafdeling van het Illinois Institute of Technology in Chicago. Daar overleed hij op 17 augustus 1969.
Werk
Zijn architectuur heeft heldere, afgemeten vormen en een precies gebruik van glas, staal en natuursteen. Voor de wereldtentoonstelling van 1929 ontwierp hij het Duitse paviljoen in Barcelona: een compositie van strakke vlakken in luxe materialen. Uit dezelfde periode stamt Villa Tugendhat in Brno. In Amerika volgden de appartementen aan Lake Shore Drive in Chicago, het Seagram Building in New York, samen met Philip Johnson, en als laatste ontwerp de Neue Nationalgalerie in Berlijn (1962–1967). Het Farnsworth House in Plano, Illinois, is het meest radicale: niet meer dan twee ‘platen’ voor vloer en plafond, op poten, geheel van glas.
Betekenis voor het moderne woonhuis
Het Farnsworth House laat zien hoe ver het moderne woonhuis kon gaan: een huis dat bijna alleen nog uit uitzicht bestaat. Zo ver gingen weinig opdrachtgevers, maar het idee bleef. De glazen pui van vloer tot plafond, de vrijstaande wand die de ruimte geleidt in plaats van afsluit, de rust van weinig materialen die goed zijn gekozen: het zijn kwaliteiten die je terugziet in de beste bungalows van de jaren vijftig en zestig. Die strengheid had een prijs: volgens Wikipedia leidde ze tot architectonisch zeer verantwoorde ontwerpen, maar niet steeds tot tevreden opdrachtgevers.
