Leven
Herman Hertzberger werd op 6 juli 1932 geboren in Amsterdam. Hij studeerde aan de Technische Hogeschool in Delft, waar hij in 1958 afstudeerde, en begon meteen daarna een eigen bureau. Van 1959 tot 1963 zat hij met Aldo van Eyck, Jaap Bakema en anderen in de redactie van het tijdschrift Forum. Hij was docent aan de Academie van Bouwkunst in Amsterdam (1959–1969) en hoogleraar aan de TU Delft (1970–1999). In 2012 ontving hij de Royal Gold Medal.
Werk
Hertzberger kreeg internationale bekendheid door zijn bijdragen aan het structuralisme. Zijn bekendste werk is het kantoorgebouw van Centraal Beheer in Apeldoorn, ontworpen tussen 1967 en 1972 en gebouwd van 1977 tot 1979: een structuur van kleine eenheden die ruimte bood aan ontmoeting, en die er informeel uitzag naast het gangbare cellenkantoor. In Delft bouwde hij in 1971 de Diagoonwoningen, als experimentele woningbouw: huizen met een vaste structuur die de bewoners zelf verder konden invullen. In Apeldoorn volgde in 2004 ook CODA.
Betekenis voor het moderne woonhuis
De Diagoonwoningen zijn een sleutel tot het woonhuis van de jaren zeventig. Hertzberger maakte het onderscheid tussen een structuur die lang meegaat en een invulling die kan veranderen. In het huis betekent dat: split-levels, vides en open hoeken die de bewoner zelf een bestemming geeft. Wie in een huis uit die jaren woont met halve niveaus rond een open hart, woont in die gedachte. Ook in zijn scholen werkte hij die gedachte uit, van de Delftse Montessorischool (1960–1966) tot de twee scholen aan de Apollolaan in Amsterdam (1983), en in het Muziekcentrum Vredenburg in Utrecht (1978).
Bij Redres
Huize Sisu in Nijmegen (1975, Victor Litschka), acht vierkanten op acht niveaus rond een open hart, laat een verwante zoektocht naar niveaus en open ruimte zien.
