Leven
Alvar Aalto werd op 3 februari 1898 geboren in Kuortane en overleed op 11 mei 1976 in Helsinki. De Finse architect en industrieel ontwerper geldt als een van de eerste en meest invloedrijke architecten van de moderne beweging in Scandinavië en was lid van de CIAM. In 1923 zette hij een eigen bureau op in Jyväskylä; in 1924 trouwde hij met de architecte Aino Marsio, met wie hij nauw samenwerkte. Na haar overlijden in 1949 hertrouwde hij in 1952 met de architecte Elissa Mäkiniemi. In juli 2026 werden zijn architecturale werken erkend als Unesco-werelderfgoed.
Werk
Het sanatorium in Paimio (1929–1932) ontwierp hij samen met Aino Aalto. Daarna experimenteerde hij met hout en bewoog hij zich weg van een puristisch modernisme. In Villa Mairea in Noormarkku (1939), het huis van het jonge industriëlenpaar Harry en Maire Gullichsen, kwam dat samen. Aalto ontwierp ook meubels en glaswerk: de Aaltovaas uit 1936, ontworpen voor een prijsvraag van de glasfabrieken Karhula-Iittala, en meubels die werden verkocht door Artek, het bedrijf dat hij in 1935 mee oprichtte. Tot zijn belangrijkste gebouwen horen verder de Finlandia-hal in Helsinki, het stadhuis van Säynätsalo en het hoofdgebouw van de Technische Universiteit van Helsinki, waarvan de rechtsopvolger sinds 2010 zijn naam draagt.
Betekenis voor het moderne woonhuis
Aalto liet zien dat modern ook warm kan zijn. Waar het vroege modernisme wit en strak was, werkte hij met hout, licht en de vorm van het landschap. Juist die lijn, het moderne huis van natuurlijke materialen, keerde in de jaren zestig en zeventig terug in veel Nederlandse villa’s: donker hout, baksteen, een interieur dat als één geheel is ontworpen. De verbinding met Nederland is ook direct: voor Paimio keek Aalto naar Zonnestraal in Hilversum.
